vanmorgen greep ze haar kans en verdween met bal en al achter het kreupelhout. jansen en ik hadden het nakijken.. : en gruwelijk de pest in..!! daar stonden we braaf op een landweggetje en troela was verdwenen. we hoorden en zagen haar af en toe in een flits, dus ver weg was ze niet..........daarover geen zorgen..
mijn uitdaging was dus : blij zijn en belonen toen ze terug kwam.. boos zijn had geen zin, want dat moment was al voorbij voor haar. het moment van terugkomen moest dus beloond worden. echter.. mijn lichaamstaal zal hoogstwaarschijnlijk niet helemaal gelijk op zijn gegaan met wat ik haar probeerde te vertellen : ... braaaaaaaaaaaaaaf sara..goed zo meisje... (ja, ja) helaas had ik dit keer geen reserve bal bij me.. wel een stuk of veertig thuis, maar daar heb je dus even niets aan. (alles zu Hause)
het is wel duidelijk dat ze terugkomt... = positief, maar wel wanneer dat ze dat zelf bepaalt = negatief (voor mij..) leer moment : nog beter opletten en minstens 1 extra bal voor het supermoment dat ze terugkomt en meegaat of er niets is gebeurd.. grrrrrrrrrrrrrrrr..
intussen liep jansen zich op te poetsen met een houding van.. kijk eens IK heb niets gedaan, terwijl hij vrolijk verder sjouwde met zijn lege ballenwerper..
